Donor

Jawel! Ik ben het. Donor. Gratis organen voor een ieder als er iets met mij gebeurt. Tijdens kerst geregeld. Dát is pas een kerstgedachte zou je denken. Blijkt niks van waar. Een blik in de geschiedenisboeken leert een heel andere les. Als er één iemand egocentrisch omging met zijn organen, dan was het Jezus wel. In perfecte staat verkerende organen nam hij na een dag of drie gewoon mee naar boven. Had hij acht mensen mee kunnen helpen, heb ik gelezen. Kwestie van eventjes registreren. Dat was heel normaal in die tijd. Veel moeite kost het registreren niet, hoogstens vijf minuten. Lijkt mij dat onze favoriete hangjongere daar toch wel tijd voor gehad moet hebben. Hij vertikte het gewoon.

December is de donormaand bij uitstek. Allereerst doneerde Ajax een record van niet één, twee, drie, maar vier (!) geldige doelpunten in één maand aan het goede doel UEFA / FIFA / KNVB (streep door wat niet van toepassing is). Lijkt mij een mooie nutteloze statistiek voor Eredivisie Live. Dan was er natuurlijk nog Serious Request, het grote radiospektakel van 3FM. Met dat Glazen Huis. Serious Request is dat evenement waar iedereen geld aan geeft, zodat het geen geld meer hoeft te geven aan de collectant bij de plaatselijke buurtsuper. “Want ik heb al wat gegeven”. Maakt van Serious Request een soort goedendoelen-monopolie.

Met Kerst en Sinterklaas doneert men elkaar cadeautjes. Traditie, dus leuk. Vooral om Sinterklaas is de laatste jaren steeds meer te doen. In het buitenland vindt men het nogal raar dat een oude blanke man uit Spanje een stel getinte “hulpjes” heeft. Neigt naar racisme volgens de rest van de wereld. En daar is racisme een hot issue. Daar kan Eva Hoeke over meepraten. Die mag een nieuw totaal nutteloos modeblaadje gaan maken. Met daarin iets subtielere niet-bestaande woorden alstublieft. In Engeland is racisme ook heet. Trap je iemands been door midden, krijg je drie wedstrijden schorsing. Noem je deserteur Evra een “negro”, dan mag je acht wedstrijden brommen. Daar zou ik ook mijn middelvinger voor opsteken. Conclusie: negen wedstrijden schorsing. Daar mag je in Nederland iemand voor doormidden bijten denk ik.

Ik kreeg voor Kerst een boekje van Mart Smeets gedoneerd. En douchegel natuurlijk, maar dat krijg ik om onverklaarbare redenen bij de minste of geringste festiviteit. Het boekje van Mart Smeets dus. Dat is een megaklein en -dun boekje van de Literaire Juweeltjes Reeks. Die is in het leven geroepen om “ontlezing” tegen te gaan. Ontlezing houdt precies in wat je denkt bij dat woord. Er wordt dus een boekje van Mart Smeets gebruikt om ontlezing tegen te gaan. Dat is ongeveer hetzelfde als vreugdevuren aansteken om ontbossing tegen te gaan. Of ongeveer hetzelfde als proberen kleding te stelen door alle alarmlabels van de kleding af te knippen maar dan gepakt worden omdat je die labels in je zak had gedaan. Dat werkt dus niet helemaal. Het boekje van Mart Smeets ligt ondertussen al op de wc. Ga ik me doorheen worstelen tijdens mijn vrije momenten. Lijkt me een koud kunstje.