Valse nicht

Ik hou niet van de kapper. Nooit gedaan. Het schijnt dat de eerste keer dat ik moest huilen niet was toen ik geboren werd, maar toen ik voor het eerst naar de kapper moest. Ik heb de kapper altijd nog minder gemogen dan de tandarts. Had toch nooit gaatjes. Dan is de tandarts best een toffe peer.

Bij mij lievelingskapper loop ik naar binnen, word ik een beetje bijgeknipt, betaal ik en loop ik weer weg. Moet ik wel een week wennen aan de ruïne die de kapper heeft achtergelaten, maar dat schijnt normaal te zijn. Na een week gaat het dan wel weer. Ik had daar de perfecte plek voor op de Elandsgracht. Kon je zonder afspraak naar binnen lopen, werd je geholpen door een Kimberley of Priscilla, betaalde je, pakte je een snoepje en kon je gaan.

Dat is ook zoiets aan kappers. Of ze zijn zo ongelofelijk dom dat ze een kettinkje met hun eigen naam om moeten óf ze zijn ongelofelijk gay. Met beide heb ik in principe geen probleem. Met de Kimberley’s en Priscilla’s kun je altijd een goed gesprek hebben over hun driejarig kind die ze op hun 20ste hebben gekregen (of weg hebben laten halen) en met de ongelofelijke gay kun je altijd over voetbal of uitgaan praten. Hebben ze het wel over andere accenten, maar ach, het onderwerp is in ieder geval goed.

Ik ging dus altijd naar de walk-in-kapper op de Elandsgracht. Tot ongeveer april vorig jaar. Toen was het wel weer eens tijd voor een noodgedwongen knipbeurt. Op naar de inloopkapper dus. Was het me een partijtje druk, niet te geloven. Ik moest 45 minuten wachten voordat ik geknipt kon worden. Kon ook iets uitlopen. Als ik ergens een hekel aan heb, naast kappers, is het wachten. Dat is me toch een tijdsverspilling. Als een stoplicht op rood springt ga ik snel de hoek om, om verderop over te steken. Ik ben ongeduldig, wachten kan ik niet hebben. Als ik chips wil in de supermarkt maar de koekjes liggen dichterbij dan pak ik de koekjes. Is ook luiheid overigens.

Omdat ik dus geen zin had om driekwartier te wachten ben ik verder gaan zoeken naar een kapper in de buurt waar ik wel meteen geholpen werd. Had ik zo gevonden. Een gaykapper om de hoek. Kreeg ik nog korting ook, want ik was student. Althans, dat had ik ze wijs gemaakt. Ik was namelijk niks op dat moment. Was het alsnog prijzig, maar alles beter dan wachten. Dat kost immers ook tijd en tijd is geld. Ik mocht deze kapper wel.

In tegenstelling tot de knipmeisjes om de hoek leek het mijn kapper zowaar iets uit te maken wat hij aan het doen was. Even een diner met kalfsribeye in plaats van de usual spaghetti’tje bolognese. Lekker luxe doen. Toen ik na afloop nog een bonuskorting kreeg van 25% bovenop mijn studentenkorting bij mijn volgende bezoek was ik om. Ik had een vaste kapper gevonden. Sterker nog, ik raadde deze kapper ook aan bij vrienden. Kreeg je tenminste waar voor je geld. Niks blijkt minder waar.

Want wat blijkt, de uitdrukking een valse nicht is niet uit de lucht gegrepen. Uiteraard no offence. Met alle respect. Geldt niet voor iedere homoseksueel. Het is een kleine groep die het verpest voor de grote. Kan nog wel even doorgaan met dit soort cliché’s maar de boodschap is duidelijk. Ik heb zo’n scheurkalender op de wc hangen met dit soort dooddoeners. Bij mijn volgende bezoek aan deze kapper zette ik gelijk mijn bonusvoucher in. Telde opeens niet meer. Ik hou er niet van om moeilijk te doen over geld, dus ik accepteerde het maar. De knipbeurt was goed en alsnog redelijk betaalbaar. Schoonheidsfoutje van mijn kapper, zie ik door de vingers. Geld moet rollen. Zo is het ook.

Vandaag was het weer tijd voor een knipbeurt. ’s Ochtends gebeld, kon ik ’s middags terecht. Zo rolt mijn kapper. Toppers die het waren. Afspraak om vier uur, moest ik kunnen redden met een tentamen om twaalf. Was ik even vergeten dat ik na het tentamen ging borrelen. Vaste prik op vrijdag, zeker na een tentamen. Kapper gebeld of ik iets later terecht kon. Kon natuurlijk, om half zes had de gaykapper nog een gaatje. Klinkt fouter dan het is. Stipt half zes was ik aanwezig bij mister gaylord. Nu moet ik vertellen dat ik niet de moeilijkste kappersklant ben. Als je me een beetje bijknipt en wat korter maakt aan de achterkant ben ik al snel tevreden. Ondertussen lul ik lekker mee met het gebruikelijke onderwerp. Vandaag niet geheel onverwacht het weer. Ik neem alleen geen afscheid door een zoen op de mond, zoals de klant voor me. Pas ik voor.

Meneer de kapper was vandaag een beetje gehaast. Zal te maken hebben met het feit dat hij om zes uur dicht wou. Dat vond ik niet leuk, want nu was hij eigenlijk hetzelfde als de fastfood-kapper om de hoek. Weg unique selling point. Maar ik kon het begrijpen, ik hou ook niet van klanten die vlak voor sluitingstijd komen. Toen moest ik natuurlijk betalen, de gebruikelijk €30,- dacht ik. Bleek niet zo te zijn. De studentenkorting gold namelijk maar tot vijf uur. Want daarna ben ik opeens fulltime in dienst of zo. Na vijf uur ’s middags mag je dus, volgens deze kapper, niet meer studeren. Was het maar zo’n feest. Student ben je ongeveer 3,43 (24/7).

Deze knipbeurt, dames en heren, die nog geen twintig minuten duurde inclusief het wassen, kostte mij nu €42,-. Twee-en-fucking-veertig euro’s. Dat is bijna honderd gulden. Daar kun je heel Griekenland mee redden. Daar kun je twee keer voor naar de tandarts om een kroon te laten zetten. Daarvoor kun je heen, terug en weer heen naar Tilburg als je stom genoeg bent om geen nullening aan te vragen als je daar wel recht op hebt. Voor twee-en-veertig euro kun je een week lang een minuut lang gratis boodschappen doen in de Vomar. Voor twee-en-veertig euro kan ik bij dat klote t-Mobile een maand lang 300 minuten bellen, 300 sms’jes versturen en onbeperkt internetten. Voor twee-en-veertig euro kun je vier keer naar de inloopkapper op de Ferdinand Bolstraat. Voor dat geld verwacht je een happier end. Minimaal een waterval.

42 euro is een rib uit een studentenlijf. Dat is vanuit homo-oogpunt wel weer begrijpelijk, want in principe zou je zelf dan moeten kunnen pijpen. Daarnaast is het ook een aardige naaiactie. Ook weer begrijpelijk vanuit het homoperspectief. Al met al is het geen fraaie actie. Ik zeg: Kap er mee.