Indianenverhaal

Ik vind de wc een prachtige plek om te zijn. Dan heb ik het vooral over mijn eigen wc, die van anderen zijn per definitie minder. Op de VU is de wc zelfs een gevaarlijke plek. De wc is tegenwoordig de laatste plek voor een stukje rust, althans als je niet je laptop of telefoon mee zou nemen naar de wc. Ik doe dat wel. Het is meestal het moment dat ik overactief aan het wordfeuden drawsomethingen ben. Want dat is tegenwoordig helemaal in. Draw Something. Die kun je opschrijven voor spel van het jaar, en het is pas maart. Dikke tip. Lullig als je net speciaal een telefoon gekocht hebt voor een potje virtueel scrabble, virtueel pictionary is nu helemaal van der drawsome.

Voor diegene die onder een rots geleefd hebben de afgelopen tijd; een korte cursus. Het is de bedoeling dat je iets tekent en dat de ander het dan raadt. Tekenen moet je doen met je vingers, wat knap lastig is. Het spel is geen competitie zoals bij wordfeud, maar samenwerken. Sociaal-maatschappelijk erg verantwoord dus. Waar zie je dat nog tegenwoordig? Inderdaad, nergens. Voor sommigen betekent de vrije tekenruimte een vrijbrief om het woord gewoon in letters op te schrijven, maar dat is natuurlijk niet leuk. En nee, het is ook niet leuk als je butter als volgt tekent: a.cdef, qrst.vw, pqrs.uvw, pqrs.uvw, abcd.fg, pg.st. Dat is een beetje hetzelfde als wanneer Isner en Mahut tegen elkaar tennissen en afspreken om om de beurt een game te winnen. Dat is dus niet leuk.

Wat wél helemaal te gek is, is om tips op te schrijven. Moet je Gandalf tekenen dan ben je het aan je stand verplicht om er in kleine lettertjes “you shall not pass” of “run you fools” bij te schrijven. Anders is je tekening niet af. Had het net zo goed een doodnormale wizard kunnen zijn. Of Harry Potter. Daar krijg je natuurlijk geen drie muntjes voor. Teken je Adèle, dan hoort daar iets van “rolling in the deep” of “set fire to the rain” bij. Anders kan het net zo goed Susan Boyle zijn. Voor een land geldt dat je niet het land zelf gaat tekenen, je zal wel gek zijn, maar de vlag van het land. Is het wel handig als je de vlag en zijn kleurensamenstelling kent. Het spel is dus nog educatief ook.

Dit speel ik dus vooral als ik op de toilet zit. Is ook een stukje ontspanning. Ik let alleen nooit op of er nog genoeg wc-papier is. Nooit. Het komt dus geregeld voor dat het wc-papier bijna of helemaal op is. Het schijnt dat de indianen daar vroeger ook al last van hadden. Gebruikten die roodhuiden gewoon een veer uit hun tooi ter vervanging. Zo werd uiteindelijk ook het opperhoofd gekozen, dat was degene die de meeste veren in zijn tooi overhield. De slimste en meest attente. Logische keuze. Ik kom er ook altijd te laat achter. Als er nog wel iets over is verbaas ik me altijd hoe weinig wc-papier ik eigenlijk nodig heb. Als ik altijd zo weinig wc-papier zou gebruiken als wanneer het bijna op is, ik zou miljonair zijn. Er is bijna niks mooiers dan aan een nieuwe wc-rol beginnen en extreem veel wc-papier te gebruiken. Dan maar een euro’tje minder. Een mens wil ook genieten. Is er helemaal geen wc-papier meer dan heb ik altijd een boek bij de hand. Ik kan hierbij dan ook meedelen dat ik het boekje van Mart Smeets dit weekend uitgelezen heb.