Pluisje

Soms wordt er wel eens gezegd dat er maar twee zekerheden in het leven zijn; geboren worden en dood gaan. Ik wil daar graag een derde zekerheidje aan toe voegen; het pluisje. Het pluisje dat aan het eind van de dag altijd in je navel terecht is gekomen wel te verstaan. 

Dat is bijzonder, hè? Dat er iets ontstaat uit het niets. Ik heb er veel moeite mee om dat te begrijpen. Ben ik trouwens niet de enige in, gezien juist dit de hele reden is voor religie en geloof. Voor zo ver dat twee verschillende dingen zijn trouwens. Iets dat ontstaat uit niets. Je kan er over nadenken en filosoferen, of je gelooft in een hogere macht en bent klaar. Lekker makkelijk. Ik kies toch even voor de eerste optie.

Als er iets hardnekkig is, is het stof en pluisjes. Waar the fuck komt dat vandaan en waarom komt het altijd samen op mijn televisie, onder mijn bank, op de vensterbank en dus in mijn navel? Pluisjes lijken heel goed te weten waar ze elkaar kunnen vinden en hebben er totaal geen moeite mee om samen te scholen. Ruim je ze op? Zijn ze binnen een week weer terug. First world problems. Moet Geertje daar niet een meldpunt voor openen?

Ik denk dan ook dat de wereld is ontstaan uit allemaal stof en pluisjes die op een gegeven moment bij elkaar kwamen en dachten: “Hé, dit is gezellig. We blijven bij elkaar.” Pluisjes zijn ook echte gezelschapsdieren, dus het zou nog logisch zijn ook. Pluisjes kruipen rustig bij je op schoot om eens even lekker een avondje TV te kijken. Het liefst met zijn allen tegelijk.

Pure pluisjesliefde (©) ligt volgens mij dan ook ten grondslag aan ons bestaan. Niks geen oerknal. Pluisjesliefde heeft ook wel een iets romantischere inslag dan een oerknal. Een oerknal, dat klinkt al heel agressief. Vind je het gek dat onze gehele geschiedenis zich kenmerkt door oorlogen, verraad en leugens? Het was niet de schuld van een stel dictatoren, van Judas en bloeddorstige gelovigen. De oerknal is to blame. Ter vergelijking: Een groot samengekomen pluisje, dat klinkt al bijzonder poëtisch. Je weet nooit hoe de wereldgeschiedenis was gelopen als we de oerknal vanaf minuut één een samengekomen pluisje hadden genoemd. Zie hier, de sleutel tot world peace. Alstublieft, kleine moeite.

Het zou bovendien verklaren waarom pluisjes altijd terug komen in je huis én in je navel. Alles om ons heen is namelijk al een pluisje, al dan niet bij elkaar gekomen. Deze theorie is ook sluitend bewijs waarom Maradona de beste voetballer ooit was, waarom zou je hem anders vernoemen naar de reden van ons bestaan?