Bijkomen – Tours – 1000+ km
Op internet las ik het verhaal van Kim. Kim was, of is, een jaar of vijftien en deelde het volgende verhaal op een medische forum: “Ik wordt egt gek van de kniepijn. Die heb ik doordat ik iedere ochtend ver en hart naar sgool fiets. Soms heb ik zoveel pijn dat ik de eerste lesuren mis. Terwijl andere veel harder fietsen als mij en geen pijn hebben. Hoe kan dat?” Het ontroert. Kim heeft pijn, kan hard fietsen en mist in haar eerste uren Nederlands. Kim en ik hebben iets gemeen, ook ik heb pijn aan mijn knie en het komt door het fietsen.
Ik stuitte op het relaas van Kim tijdens de rustdag. Op internet zelf op zoek naar de oorzaak en een remedie. Het kan allemaal tegenwoordig. Het zoeken betrof vooral het googlen op kniepijn door wielrennen. Is het puur en alleen een keiharde afstraffing voor te weinig trainen? De betweters zullen eensgezind ja knikken. Het eigen schuld, dikke bult verhaal. Boontje komt om zijn loontje. Je kent het wel. Kniepijn bij wielrenners komt schijnbaar erg vaak voor. De beste remedie is rust, veel rust. Ik noem het de huisartsen remedie, die zeggen ook altijd rust nemen en afwachten. Rust is nu even geen optie. Sinds twee dagen fiets ik met een andere zadelhoogte, kniebandage en onder invloed van mijn nieuwe beste vriend ibuprofen. En anti-hooikoorts pillen natuurlijk. Totaal verdoofd op de fiets. Doping in optima forma.
Gister werd ik bovendien gestoken door een bij. Of een hommel. Voor woordspelingen is een bij leuker, dus het was een bij. Bijen zijn de meest ongeduldige dieren ter wereld. Als het ze niet snel genoeg gaat dan steken ze. Dan maar dood. Zo ook deze bij. Ik wist niet eens dat hij op mijn arm zat maar schijnbaar kwam hij in de verdrukking. Steken dus en dood gaan. Enige oplossing. Niks afwachten. Bijen houden dan ook totaal niet van het openbaar vervoer. Veel te lang wachten. Het is of zelf vliegen, of dood. Altijd hun eigen lot in handen, het heeft wel wat. De bijensteek viel overigens qua pijn wel mee, hij stak op het moment dat mijn beste vriend iedere vorm van pijn weg aan het nemen was. Het kon er dus ook nog wel bij.
Le Petit Journal 