Commercie – 0 km gereden
Laatst was ik bij Soundfreax in de van Woustraat. Een prima winkel, want een onderneming gestart door een aantal vrienden en redelijk succesvol. Daar heb ik respect voor, je eigen ding starten. Eigenlijk was dat ook vier jaar lang het doel van mijn studie, maar het beste idee dat via mijn studie is uitgewerkt is een soort cola-dispensher voor sportartikelen in sportkantines. Niet echt tof dus en zeker niet zo tof als Soundfreax.
Ik was in deze winkel omdat ik dj word. Ik wil het niet worden, ik kan het nog niet maar ik word het gewoon. Net als dat ik niet verhalen wil schrijven, ik doe het gewoon. Is leuk. De man in de winkel wist mij te vertellen dat eigenlijk iedereen in Nederland dj wil zijn, naast parttime bondscoach. Het mooie aan “minder” bekende dj’s is, dat zij steevast muziek van bekendere dj’s als commercieel betitelen. “Swedish House Maffia, succesvol, maar commercieel.” Of “leuk hoor dat die Kalkbrenner zo’n hit scoorde vorig jaar, maar het is wel erg commercieel.” Volgens mij zijn dj’s altijd op zoek naar die track waarmee ze hun publiek in vervoering kunnen brengen. Totdat het publiek in vervoering is geraakt, het publiek de track via sociale media delen met de rest van de wereld en het nummer commercieel is. Bah, moet een DJ niks van hebben. Begint de zoektocht opnieuw.
Dat heb ik dus ook, maar dan met vakantieverhalen. Vaak afkomstig van dezelfde site. Commerciële troep vind ik het. No offence. Het spijt me voor de mensen die me de afgelopen jaren schitterende verhalen hebben gestuurd over hun fantastische tijd in Verweggistan. Ik heb het niet gelezen. Als ik een mailtje binnen zag komen met een vakantieverhaal dan gruwelde ik al. Niet uit desinteresse, meer uit eentonigheid. Het lijkt wel of iedereen exact hetzelfde beleeft vanaf het moment dat men de Nederlandse grens is overgestoken. Opstaan, iets supervets doen, lunchen (dan wel dineren) en dan nog een keer iets supervets doen. Of alweer. Of nog steeds. Het werd eentonig. Vergelijkbaar met wat DJ’s “commercieel” vinden, het kan hartstikke goed zijn maar te vaak te veel van hetzelfde.
Handig is het bijhouden van vakantieverhalen wel, dus doe ik het zelf ook maar. Advies: lezen met mate en bovenal wanneer je het zelf wil. Hopen op dat ene boeiende verhaal, wat nog niet iedereen heeft meegemaakt.
Le Petit Journal 