le Boeuf – Melle
Uiteten. Het is dagelijkse prik. Te gast bij Fransen of in een restaurant. Soms niet te eten en dan weer overheerlijk. Het verschilt per dag en dat is eigenlijk wel leuk. Nooit weten wat er komt. Waar de dag ons brengt, we weten het pas een paar uur van te voren. Vandaag bracht het ons bij hotel l’Argentiëre in Melle. Dat is een stadje op het traject langs de Atlantische oceaan. Lijkt ons leuk.
Bij het simplistische hotel aan de grote weg zit een restaurantje, toevallig met dezelfde naam als het hotel. Daar ga ik dus de fout in. Als een restaurant dezelfde naam heeft als een simpel hotelletje en die naam lijkt op Argentinië, dan ga ik automatisch uit van een Argentijnse grillbar. Met veel vlees alstublieft. Op zulke restaurants kleed je je ook. In een Argentijnse grillbar kom je casual gekleed. Slippers en een korte broek, helemaal top.
In een veel te chique restaurant, met een naam dat iets zal betekenen met zilver – argent is, zo bleek later, zilver in het Frans – is de korte broek not done. Om over slippers maar niet te beginnen. Het kan niet. Toch doen. In het restaurant werden we in een hoekje weggestopt. Of ik mijn benen onder het kleed kon houden s’il-vous-plait. Daar zit je dan Pasteuning, met je korte broekje in een of andere chique poppenkast. Stoïcijns blijven. Ondanks dat je totally underdressed aan het dineren bent. Het is de enige remedie, doen alsof het in ons land heel normaal is om zo bij “le Garage” binnen te lopen. Weten zij veel.
Het restaurant maakte echter een inschattingsfout. Ondanks dat we totaal niet aan de etiketten voldeden was er in ons gezelschap wel een wijnkenner. Die kan je dus geen kutwijn serveren. En we kregen kutwijn. Zoals Cruijff kan uithalen over de jeugdopleiding, zo kan mijn vader dat als de wijn bagger is. “Dit zouden wij bij een proeverij door de gootsteen spoelen.” Je hoort een hoog opgeleide wijnproever praten en je kan alleen ja knikken. Het flesje wijn dus deftig geretourneerd – zo word jij geen topchef! -. Morgen zijn we weer heel ergens anders en kunnen we iets anders onverwachts verwachten.
Le Petit Journal 