Nieuws – Porge – 1436km
Na een oversteek bij Royan over de monding van de Gironne, wachtte vandaag een lange etappe recht toe recht aan langs de Atlantische Oceaan, Golf van Biskaje. Het aloude kilometers vreten. Sleuren van kustplaats naar kustplaats door de duinen en de bossen. De bossen waar iedere vorm van wild zich lachend schuil houdt als wij langsrijden. In het spot-het-hertklassement staat het een schamele 1-0. Een troosteloze tussenstand.
In de Golf van Biskaje is vrijwel iedere kustplek een bedevaartsoord voor de surfer. Deze zijn makkelijk te herkennen aan hun wetsuits met ontbloot en gebruind bovenlijf. Vaak ook met surfplank en dan al helemaal niet meer te missen. Ik generaliseer niet vaak, maar alle surfers zijn hetzelfde. Geen uitzonderingen. Stoer, luisterend naar muziek met een akoestische gitaar – het liefst van ubersurfer Jack Johnson – en vooral erg nonchalant ogend. Hoe nonchalanter hoe beter. Wetsuit tot het middel. Het is een cliché. Bovenal is een surfer iemand die iets kan wat ik niet kan. De zee bedwingen met alleen een plank. Lukt mij niet.
Dus surf ik bij aankomst in het hotel maar veilig op de golven van het internet. Want dat is onmisbaar en kan vrijwel in ieder zelfrespecterend hotel. Zonder wifi doe je in Frankrijk als restaurant of hotel gewoon niet mee. En je bent zo diep in Frankrijk toch benieuwd of Theo al met een peuk is gespot. Wie de zoveelste Topper wordt. Of er wel of geen wc’s komen in stoptreinen en of je morgen in Nederland wel of niet tropisch mag noemen. Het is essentiële informatie. Moet je gewoon weten. Gelukkig kan het, dus vindt internet gretig aftrek. Kan er af en toe nog is een verhaaltje gedeeld worden. Is wel zo leuk, dat internet.
Le Petit Journal 