Wachten

Na de wedstrijd tegen Utrecht was ik even klaar met Ajax. Het was niet om aan te zien. Ajax stond op dat moment zesde in de competitie met 34 punten uit 20 wedstrijden. Dat lijkt een eeuwigheid geleden. Een dag of 83. 91 om precies te zijn. Dat is lang wachten. Ik hou niet van wachten. Geduld is niet echt een van mijn beste eigenschappen…

Mancini is een rijp voor het trainersgesticht

Met verbazing las ik gisteren het volgende: “Wij moeten er nu voor zorgen dat we dit seizoen op een goede manier afsluiten. Het is immers het beste seizoen in vijftig jaar, daar ben ik trots op.” Aldus Roberto Mancini, trainer van Manchester City F.C.. Dan durf je, als je dat als trainer van Manchester City zegt. Manchester City is namelijk, voor diegene die de laatste jaren onder een rots geleefd heeft, de rijkste club op aarde. Dat komt omdat de Abu Dhabi United Group in 2008 een meerderheidsbelang kocht voor 185 miljoen. Het vermogen van de familie Al Nayhan, één van de investeerders, wordt geschat op 32 miljard euro (wiki). Vandaar dat ze de rijkste club ter wereld zijn.

Ik ben er klaar mee

Ik ben er klaar mee. Lang heb ik het volgehouden maar op een gegeven moment is het klaar. De spreekwoordelijke druppel. Afgelopen zondag was die druppel. Correctie: was die stortbui. Ik ben klaar met Ajax en in mindere mate met voetbal. Het voetbal van Ajax is al jaren niet meer om aan te zien. Dacht ik vorig jaar het dieptepunt te hebben bereikt met de wedstrijd Ajax – NEC (filmpje, 1-1 red.), afgelopen weekend was het waar mogelijk nog slechter. En het leek nog wel allemaal goed te komen…